Arthyz

พนักงานที่ทำความสะอาดพักใน service apartment  or residence  แห่งหนึ่ง มีเรื่องขำๆแบบหน้าแตกและน่าอายมาเล่าสู่กันฟัง

มีอยู่วันหนึ่งแขกประจำโทรลงไปบอกพนักงานที่ทำความสะอาดประจำห้องของเขาว่า ฉันจะไปดูงานและประชุมต่างประเทศราว 2  สัปดาห์นะ อาหารสดที่เหลืออยู่ในตู้เย็นยูเอากลับไปทานได้นะ ฉันให้...

พนง. นาง แธ็งกิ่วแขก และหลังจากนั้นสักพักใหญ่ นางก็เตรียมตัวขึ้นไปทำห้องพร้อมวางแผนไว้ในใจว่า นางจะต้องทำอย่างไรกับอารหารนั้น

ได้การละ พนง. นางนั้นก้อขึ้นไปที่ห้องดังกล่าวที่ทราบมาจาก ออฟฟิศ ทำความสะอาจห้องเส็จแล้วนางจึงได้เริ่ม ทำตามแผนที่วางไว้ แทนที่จะเอาอาหารที่แขกให้ใสถุงกลับบ้าน นางได้ที่เปิดครัวค่า นำอาหารออกมา สับซอยเตียมทำกับข้าวกันเต็มที่ หวังว่าจะกินกันอย่างสบาย

เหตุการณ์ไม่เป็นไปตามที่คาดแขกดันกลับมาที่ห้อง เปิดประตูผั๊วเข้ามาแล้วถามพวกหล่อน ทำอะไรกัน ด้วยความหัวใส นางตอบแขกทันที่ว่า ก็ยูสั่งให้ไอมาเตรียนมออาหารให้ใม่ใช่เหรอ แขกบอกโนโน

ด้วยความฉลาดและไหวพริบดีของ พนง. นางนี้ ถามแขกกับไปว่าห้องนี้เบอร์อะไร แขกตอบว่า 2203

เอ้า พนง. นางนี้ทำหน้าเศร้าบอกแขกไปว่า sorry ผิดห้องฉันนึกว่า 2302 ขอโทษนะที่ทำให้คุณไม่ได้รับความกังวลใจ ฉันจะรีบทำความสะอาดให้และเก็บให้เรียบร้อยดังเดิม พร้อมทั้งจะไปซื้อของที่เสียไปมาให้ใหม่. ด้วยความปรานีของแขก บอกว่าไม่เป็นไร เลยรอดตัวไป

แต่ที่ตลกกว่านั้นคือ ทำกันไปได้ยังไงแบบนี้

วันนี้ได้รับรูปที่ไปใส่กรอบมาจากทางร้าน แล้วเอามาแขวนที่บ้าน

ชอบมากๆ สวยมาๆด้วยละ ขอบคุณนท์นะ